Бесплатная библиотека, читать онлайн, скачать книги txt

БОЛЬШАЯ БЕСПЛАТНАЯ БИБЛИОТЕКА

МЕЧТА ЛЮБОГО КНИГОЛЮБА

Четверг, 08 декабря, 15:08

Авторизация    Регистрация
Создай личный блог на tululu!    Создай личный блог!
Дамы и господа! Электронные книги в библиотеке бесплатны. Вы можете их читать онлайн или же бесплатно скачать в любом из выбранных форматов: txt, jar и zip. Обратите внимание, что качественные электронные и бумажные книги можно приобрести в специализированных электронных библиотеках и книжных магазинах (Litres, Read.ru и т.д.).
Возможность свободного добавления книг в разделы библиотеки (категории книг) технически закрыта с июня 2010г. Если Вы обладаете правами на какой-либо текст и не согласны с его размещением на сайте, пожалуйста, напишите нам.
Добавление новых книг в разделы библиотеки возможно только в порядке, не противоречащем Законодательству РФ, лицами, обладающими правами на тексты.

ПОСЛЕДНИЕ ОТЗЫВЫ О КНИГАХ

Юлия (05.07.2014 - 17:54:29)
книге:  Филиппа

Есть продолжение - Своевольная наследница, это для тех кто любит серии, я прочитала, ну чтож, где то скучно, где то не плохо... >>

александр (05.07.2014 - 17:50:16)
книге:  Атрибут власти

Спасибо огромное. Мы с Чингизом Акифовичем одного возраста. И что он пишет как бальзам на душу. Все чувства с разрывом стран... >>

Елена (05.07.2014 - 15:46:37)
книге:  Девочка, которая любила Тома Гордона

Кинга обожаю. Это самая моя любимая его книга. Все случилось из-за того, что мы, взрослые так часто невнимательны к своим де... >>

Нармина (05.07.2014 - 14:53:17)
книге:  Бумеранг

Я обожаю книги Р. Л.Стайна. Моя самая любимая книга-Скрытое зло. Всем советую прочитать ее)))

Светлана (05.07.2014 - 14:34:44)
книге:  Американская звезда

Читала книгу в 94-ом году, а впечатления и воспоминания по сей день живут во мне. Роман очень хороший, даже потрясающий. Хот... >>

Читать все отзывы о книгах

Обои для рабочего стола

СЛУЧАЙНОЕ ПРОИЗВЕДЕНИЕ

Тайны доверяя лишь рассвету,
Противопоставив себя этой бури,
Я молю о вечности мгновенья.
С губ твоих, срывая поцелуи.

Запах локонов твоих дурманит,
Нежность кожи шёлку подобляю.
Знаю, что опять меня обманешь,
Но играть за стол вновь сяду...знаю

Долгий путь немого коридора,
Стены сохранили твой портрет.... >>

13.05.10 - 09:18
Автор неизвестен

Читать онлайн произведения


Хотите чтобы ваше произведение или ваш любимый стишок появились здесь? добавьте его!

Поделись ссылкой

Буры (на белорусском языке)   ::   Черный Кузьма

Страница: 1 из 2
 
---------------------------------------------

Черный Кузьма

Буры (на белорусском языке)



Кузьма Чорны

Буры

У цiхiх скаргах непрыбранага жыта чуў я вялiкiя буры.

За многа вёрст адсюль узрывалiся камянiцы, на чыгунках рвалiся цэлыя паязды, а тут не было вялiкага стуку. Тут проста гарачымi днямi асыпалася пераспелае жыта, i начамi цiха гарэлi вёскi - смерць у цiшы страшней за раптоўную смерць у бурах.

Тады жах панаваў над зямлёй; з чорным дымам плыў ён над дарогамi. Быў ён у бляску сонца i ў трывожным шуме жыта. Яно, месцамi зжатае, валялася на зямлi ў расцярушаных мэндлiках, рэшта высыпалася на зямлю спелым i перасохлым зернем. Цяпер яго не жалi i не вазiлi, i дарогi былi пустыя i нудныя.

Гэтая нуда, перамешаная з жалем i нездароваю, нервоваю вастратою, была i ў яго шырокiх, змучаных бессанню вачах. Я спаткаўся з iм каля глiнiшчаў пры кустах i пры вузкай палявой дарозе - ён сядзеў на пыльнай каляiне, падабраўшы пад сябе ногi, i глядзеў на сухую пакутную галаву каня. Конь, худы, страшны сваёй худзiзнаю, ляжаў, выцягнуўшы мокрую шыю, на гарачай раллi, хроп i раз-поразу шараваў нагамi па зямлi.

Ён паглядзеў моўчкi на каня i на мяне, ад хваравiтасцi паморгаў вачыма.

- Палякаў не вiдаць?

- Не вiдаць.

- Нашых не вiдаць?

- Не вiдаць.

Цяжка было разабраць, дзе фронт. Учора была наша разведка, сягоння ж ранiцою, чуць дзень, у разбiўку, невялiкiмi кучкамi, спешна прайшоў польскi полк. Цяпер запытаў я:

- Здалёк?

- З-за Нясвiжа.

- Далёка былi загналi?

- За Бабруйск. Заставiлi везцi нешта, што - сам не ведаю. От налажылi повен воз, а воз стаяў у гумне, а бацька на рабоце ў Нясвiжы... Дык яны то рады былi б, каб я зусiм не ехаў, а я ўплёўся; каня шкадаваў, дык яны мне от...

Ён прыгнуўся, i я ўбачыў на яго шыi чырвоны рубец ад нагайкi.

- Адзiн калi свiсне... От, каня шкода - i мучыцца, i дома няма другога...

- Колькi табе год?

- Каля пакроў трынаццаць будзе...

Нудна махалi крыллем над кустом вароны, нудна крычалi. Толькi не было голай нуды ў чуць жывога каня. Тут была вялiкая вастрата - пакутная мяжа жыцця i смерцi. I раптам гэтая вастрата перадалася яму, ён усхвацiўся на ногi, пацерабiў зрэбную сарочку i сказаў:

- За Бабруйскам конь пачаў прыставаць, а яны гоняць - адно скiнеш, другое кладуць. Iх там нацiскалi... Дык уначы, пакiнуўшы драбiны, верхам на яго (ён паказаў вачыма на каня) ды ўцёк. А ў яго ад сiбернай дарогi над правым капытам нарыў пачаў рабiцца, дык ён з самага Бабруйска кульгаў-кульгаў, а тут звалiўся сягоння ўначы, есцi не ўзяў, а паiць яго - я паiў учора вечарам, як цераз рэчку пералазiлi...

Ён зноў сеў i заплакаў.

Я прысеў каля iх абодвух на пяску, i так былi тут яшчэ з гадзiну.

Конь пачаў кiдацца ў бакi, качацца па зямлi i стукаць нагамi. Шыя яго больш памакрэла.

Ён дакрануўся да гэтае мокрае шыi рукою i сказаў:

- Халодны пот.

Тады конь пачаў канчацца. Канчаўся ён доўга - цёрся галавою аб зямлю, зямля налазiла яму ў рот, залеплiвала жоўтыя зубы.

- Нутро ў яго здаровае, дык яму трудна канчацца.

Я памаўчаў.

- Ужо!!

Ён яшчэ трохi пастаяў над нежывым канём. Цяпер гэта была толькi куча худога мяса i даўгiх касцей - жывая iстота загiнула, i ўжо было лягчэй глядзець на гэта.

Мы з iм падалiся ў лес, праляжалi там да вечара, а як закрычалi ў куп'ях начныя птушкi, пайшлi мы ў бок вёсак шукаць на полi бульбы. За ўзгоркамi былi пажары - трапяталiся ў чырвоным бляску вярхi ўзгоркаў, i зорнае неба пакрывалася густым дымным променем. У тым баку раптам загаварылi кулямёты, i тут сцiхлi птушкi. Пэўна, што недзе тут быў фронт, i вакол шныралi палякi... Кулямёты загаварылi з другога боку. Есцi нам больш не хацелася. Ноч была трывожная.

Пад дзень тухлi пажары. I ранiцою прыйшлi першыя атрады нашых.

Я з iм у той дзень i развiтаўся.

Ён пайшоў услед за фронтам, думаючы пра свайго замучанага каня, пра не зжатае ўпору i, мусiць, знiшчанае дома жыта.

12


В тексте попалась красивая цитата? Добавьте её в коллекцию цитат!
Завещание рождественской уткиДарья Донцова89,90 руб.
На пятьдесят оттенков темнееЭ. Л. Джеймс149,90 руб.
Колесо войныВасилий Сахаров69,90 руб.
Невеста воина, или Месть по расписаниюЕлена Звёздная69,90 руб.


copyright © Бесплатная библиотека,    контакты: info@tululu.org